Mijn peuter speelt niet alleen | 6 tips om alleen spelen te stimuleren

door Joost Nusselder | Geupdate op:  april 16, 2020
Ik schrijf deze artikelen met veel plezier voor mijn lezers, jullie. Ik accepteer geen betaling voor het schrijven van reviews, mijn mening over producten is die van mijzelf, maar als je mijn aanbevelingen nuttig vindt en je uiteindelijk iets koopt via een van de links kan ik daar mogelijk een commissie over ontvangen. Meer informatie

Het kan moeilijk zijn om je peuter te zien huilen wanneer je even weg moet om een klusje te klaren en ze toch echt even zelfstandig moeten spelen.

Jammerend en huilend, en kun je het waarschijnlijk toch niet opbrengen om ze even alleen te laten.

Maar dit gedrag is voor sommige peuters vrij normaal, en er zijn een paar dingen die je kunt doen om je zoon of dochter gelukkig alleen te laten spelen.

In dit artikel zal ik bekijken waarom peuters niet alleen willen spelen en wat je eraan kunt doen.

Huilende peuter die niet alleen speelt en eentje die wel alleen speelt

Als je peuter niet zelfstandig kan spelen wordt ook zijn afhankelijkheid van jou sterk vergroot.

Omgekeerd laat zelfstandige activiteit hem toe om autonomie te ervaren. Dat zeggen Éva Kálló en Györgyi Balog in hun boek De oorsprong van vrij spelen.

Er zijn veel ouders die bezorgd zijn over het onvermogen van hun kind om alleen te spelen.

Ze ervaren hun kind als extra behoeftig, te “gehecht” of te sociaal, of gewoon niet het type dat ooit zelfstandig kan spelen.

Maar dat bestaat niet.

Er zijn geen peuters die helemaal niet in staat zijn om de vreugde en voordelen van zelfgestuurd spelen te plukken.

Er is veel aan de hand tijdens de peuterjaren en onafhankelijk spelen is een heel belangrijke ontwikkelingsmijlpaal.

Spelen is een krachtig hulpmiddel om gevoelens te uiten, grenzen te leren kennen, de wereld te begrijpen en te leren hoe je met anderen om kunt gaan.

Onderzoekers hebben gemerkt dat problemen met spelen in de eerste plaats van ons ouders zijn, niet van onze kinderen.

En dat is goed nieuws, want het betekent dat het ook in onze macht ligt om het probleem op te lossen.

Je eigen invloed op zelfstandig spelen

De eerste stap is het herkennen hoe onze

Behalve dat we geloven dat ons kind van nature niet zo goed is op dit gebied, denken we misschien ook:

Er is één gemeenschappelijke zorg die geldig en waar is:

we kunnen en mogen kinderen niet dwingen om te spelen (alsof dat zelfs ook maar mogelijk is).

En ik zal hieraan toevoegen: we moeten ze niet eens overhalen om te spelen, omdat het overhalen

Waarom spelen sommige peuters niet zelfstandig?

Er is een grote onderliggende reden waarom sommige 2-jarigen en 3-jarigen het moeilijk hebben om te spelen zonder mama of papa erbij, en het heeft niet altijd te maken met het feit dat ouders echt té leuk zijn om er niet bij te hebben (sorry!).

De negatieve reactie van een kind op alleen spelen zonder een van hun ouders heeft juist vooral te maken heeft met hoe veilig ze gehecht zijn aan hun ouders.

Het huilen en het onvermogen om alleen te spelen wanneer een ouder uit het zicht loopt, is te wijten aan verlatingsangst.

Scheidingsangst is normaal bij jonge kinderen, vooral tussen de 8 en 14 maanden. Maar geen enkele ouder kan 24 uur per dag op zijn kind letten.

Onze misvattingen en projecties rond spelen kunnen het voor ons vrijwel onmogelijk maken om het enige te doen dat nodig is om onze kinderen lekker te laten spelen, namelijk:

simpelweg een limiet stellen om duidelijk, zelfverzekerd, comfortabel en kalm te zeggen wat we gaan doen (lunch maken, een kopje thee halen, naar de wc gaan) en hoe lang (ongeveer).

Idealiter laten we ons kind natuurlijk achter in een veilige, vertrouwde speelruimte waar het speelgoed en voorwerpen heeft die bij hun leeftijd passen.

En dan, het moeilijke deel: hem of haar toestaan ​​om een ​​versie van “neeee, ik wil dat je blijft” uit te drukken, wat waarschijnlijk meer zal klinken als:  “Hoe kun je me dit aandoen wrede, egoïstische ouder ?!” zonder dat je schuldgevoel je aanzet tot afzwakken van je limiet, of nog erger blijft of ze meeneemt.

Er is dus zeker plek voor schuldgevoelens als we besluiten onszelf dat te laten voelen, maar dat maakt loslaten om ruimte te maken voor spelen nog onmogelijker (voor zowel ouder als kind).

Het kan voor ons als ouders een uitdaging zijn om ons aandeel in het creëren van spelafhankelijkheden te erkennen.

Hoe laat je een peuter alleen spelen zonder een ouder?

Dus, als je een drukke ouder bent met een hele to-do-lijst (lees: wij allemaal) en je kind alleen moet spelen zodat je een paar dingen gedaan kunt krijgen, raak dan niet in paniek.

Er zijn enkele snelle oplossingen en eenvoudige benaderingen om onafhankelijk spelen voor peuters aan te moedigen:

Lekker naar buiten betekent voor peuters natuurlijk dat je wel meegaat, maar ze kunnen wel trainen om zelfstandig te spelen.

Jij kunt dan in ieder geval eindelijk tijd maken voor dat boek waar je aan wilde beginnen, en om helemaal goed op te kunnen letten kun je ook eens deze audioboeken van Storytel bekijken waar ik al eens over schreef.

Je peuter begeleiden om zelfstandig te spelen

Hier is het proces om je peuter te begeleiden om alleen te kunnen gaan spelen.

De eerste stap is een korte speelsessie op vaste momenten die ze kunnen herkennen.

Bijvoorbeeld een playpen (of grondbox noemen we het ook in ons artikel erover) net buiten de badkamer als je gaat douchen.

Als het een korte tijd is en een vast moment accepteren ze het vaak eerder, maar voor een kind dat niet goed alleen kan spelen zullen ze vragen om eruit te komen zodra je klaar bent met je activiteit.

Dus dan is het ongeveer 10-15 minuten waar ze echt lekker verdwalen in gedachten en spelen en eventjes hun behoeften vergeten, maar ze weten absoluut direct wanneer de douchetijd voorbij is!

Daarna had ik zelf geprobeerd korte momentjes voor mezelf te maken.

Zo begon ik met hem te vertellen dat ik even een kopje thee ging drinken op de bank en hij in de woonkamer zelf even moest spelen.

Af en toe kwam hij bij me maar telkens wees ik hem op de thee. En hij ging gelijk de eerste keer al best goed zelf spelen.

Toen hij zag dat mijn thee op was zei hij “leeg”, en was het de bedoeling dat ik weer mee ging spelen. Dat hadden we ook afgesproken. Lief!

Als dat goed lukt is het de tijd om te werken aan het verplaatsen van hun onafhankelijke spel naar hun eigen (afgesloten zodat het veilig is) kamer boven.

Om je nog zekerder te voelen dat het goed komt kun je er een videomonitor neerzetten.

De eerste keer dat je het probeert komt misschien je angst naar boven en kom je twijfelachtig over, of zeg je te vaak dat je nu weggaat en maak je er dus een heel ding van.

Dan krijg je veel gehuil en verzet.

Maar zet door en zorg dat je stellig bent en het gewoon als feit presenteert. Probeerde het de volgende dag gelijk opnieuw en vertelde het hem maar één keer.

Ze zullen misschien een beetje huilen wanneer je weggaat, maar als je stellig bent is de kans groot dat ze snel beginnen te spelen.

In het begin is het het moeilijkste want ze zullen nog veel huilen en klagen, maar het wordt steeds gemakkelijker.

Na een week of zo, als je het goed doorzet, zul je heel weinig of zelfs helemaal geen protest krijgen en zullen ze steeds sneller gelijk doorgaan met spelen.

Het beste werkt om het altijd op dezelfde plek te doen, dus op hun slaapkamer of wij doen bijvoorbeeld een speelkamer die we hebben ingericht.

En helemaal het beste werkt het om het altijd op hetzelfde tijdstip te doen, of in ieder geval bij dezelfde activiteit die jij gaat doen (die hopelijk elke dag op ongeveer dezelfde tijd plaatsvindt).

Bijvoorbeeld altijd als je

Elke dag dezelfde tijd, dezelfde plaats, werk er hard aan om hem stellig te vertellen wat je gaat doen en voor hoe lang en daarna vol vertrouwen te vertrekken.

Joost Nusselder, de oprichter van speelkeuze.nl is een content marketer, vader en houdt van het uitproberen van nieuw speelgoed. Hij kwam als kind al in aanraking met alles rondom spellen toen zijn moeder de Tinnen Soldaat begon in Ede. Nu maakt hij sinds 2016 samen met zijn team hulpvaardige blog artikelen om trouwe lezers te helpen bij leuke speel ideetjes.